Zingen en tellen

De auteur over haar zondagse jurk en het samenzingen in de kerk toen ze kind was. Het lied 'Wat de toekomst brenge moge' interpreteerde ze op haar eigen manier.

Interieur Oud-Katholieke kerk Aalsmeer

In mijn mooie lichtblauwe jurk ging ik op zondag met mijn ouders en broers naar de kerk. De jurk had een strik, ruches en geborduurde bloemetjes. Licht en vrolijk, met witte strikken in mijn haar. De kerk was ook licht, maar niet zo vrolijk. Ik bracht de tijd door mét twee King pepermuntjes, het tellen van de lampen in het hoge plafond en het tellen van de zeeuwse kapjes in de kerk. Het samenzingen vond ik leuk! Vooral “Wat de toekomst brengen moge… Want daar zat de regel in “Moeder sla ik dus de ogen” in. (Dacht ik) Toch een beetje ruimte voor mijn vrouwelijkheid, ook al moest ik dat zelf creëren.

Bijdrage naar aanleiding van de tentoonstelling 'Vrouwen voor het Voetlicht'.

Alle rechten voorbehouden