"Ik vond een kitscherig Mariabeeldje en nam het mee"

Transcriptie: Ik ben Werend Griffioen, ik woon in Utrecht. Toen ik een jaar of zestien was vond ik eeh op straat een eeeh gebroken beeldje, was doormidden gebroken. Het lag in de stromende regen, het was eeh vies, er zaten herfstbladeren op… en eeh ik raapte de twee stukken op en eeh zag dat het een Mariabeeldje was. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om dat eeh te laten liggen op straat… dat het dan door de straatvegers op een gegeven moment opgeruimd zou worden…

Dus ik heb het meegenomen naar huis… ik heb het helemaal schoongewassen en ik heb het eeh met bizonkit of zoiets heb ik het eeh aan elkaar gelijmd. Enne dat beeldje… dat hangt eeh toch ik ben nu eeh over de zestig. Het hangt nu nog steeds eeh eeh boven de schoorsteenmantel. En elk jaar komt er een buxustakje aan om eeh achter te zitten en dat is eeh en het beeldje is eigenlijk eeh niet heel heel bijzonder mooi. Het is kitscherig het is beetje zoetige smaak, het is met een zoetige smaak is het gemaakt. Het is rood gelakt en een dikke laag vernis erop, maar ’t Madonnabeeldje is mij altijd lief gebleven en eeh het hangt er nog steeds en op die manier geef ik toch wat eer aan… Maria.

Transcriptie: Annemieke Dannenberg

Alle rechten voorbehouden